Post voor Rwanda

Of ik het boek al aan mijn vrienden in Rwanda had gegeven, vroeg een kind tijdens de prijsuitreiking van de Glazen Globe. Daar moest ik ontkennend op antwoorden. Om goede redenen, vond ik, maar de vraag bleef toch hangen. Waarom kwam ik niet in actie?

De belangrijkste reden was de gevoeligheid. Hoewel het een fictief verhaal is dat speelt in 2008, raken de onderwerpen erin wel een gevoelige snaar. En als je een situatie niet goed kan inschatten, moet je hem voorzichtig benaderen, heb ik van mijn rij-instructeur geleerd.

Spoken misschien, maar als het boek al naar Rwanda zou gaan, dan leek het me beter het zelf te brengen. Toen ik op dat punt was beland, gooide Covid 19 roet in het eten. We vielen van de ene lock down in de andere. Reizen was geen vanzelfsprekend meer.

Als ik echt had gewild, had ik wel naar Rwanda kunnen gaan. Het land heeft een streng coronabeleid waardoor de besmettingen relatief laag zijn gebleven. Daardoor konden twee juryleden van de Glazen Globe er bijvoorbeeld de afgelopen zomer naartoe. Ze hadden daar een fietsvakantie geboekt na het lezen van De boom met de bittere bladeren.

Maar hoewel ik figuurlijk rijk ben geworden van schrijven, is dit helaas niet letterlijk het geval. Ik miste dus het geld voor een dergelijke reis. En bovendien, zo zei ik tegen mezelf, begrijpen mijn Rwandese vrienden een Nederlands boek toch niet.

Soms is iets kleins nodig om een knop om te zetten. In dit geval waren het een paar halskettingen die mijn moeder naar Rwanda wilde sturen. Toen ik de portokosten aan het uitzoeken was, bleek dat er nog best wat bij kon. Waarom mijn boek niet, dacht ik. En ineens verdampten al mijn bezwaren.

Na de kerst maakte ik een mooi pakketje en deed het op de bus. Vorige week vertelden mijn vrienden dat het pakje op het postkantoor was aangekomen. Ze hadden meteen De boom met de bittere bladeren eruit gehaald. ‘Het is prachtig,’ appten ze.

Na al mijn verhalen is het boek eindelijk tastbaar. Je kan het aanraken en je kan ernaar kijken. En dat is precies wat deze leeftijdsgenoot van Maridadi op de foto doet. Nu alleen nog een vertaling in het Engels of het Frans. Dan kan ze het ook lezen.


2 gedachten over “Post voor Rwanda

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s