Het Afrikastudiecentrum is binnen Leiden verhuisd. Ik ben benieuwd, want bij het schrijven van De boom met de bittere bladeren heb ik dankbaar gebruik gemaakt van hun boeken, video’s, lezingen en specialisten. En bij een nieuw Afrikaans schrijfproject ga ik dat zeker weer doen.

Het is een upgrade, zie ik aan het spiksplinternieuwe gebouw aan de Witte Singel[1]. Boven de ingang prijken de woorden African Library – Middle Eastern Library. De Afrikabibliotheek is dus gefuseerd met die van het Midden-Oosten.
Het zit me mee, want als ik naar medewerker Germa Seuren vraag, word ik direct meegetroond naar haar werkkamer. ‘Hé Ruth, hoe gaat het?’ vraagt de informatiespecialist verrast. Hoewel ik geen afspraak heb, krijg ik een rondleiding.

En ik moet zeggen: ik ben onder de indruk. Alles is ruim opgezet, zowel de bibliotheek als de aangrenzende collegeruimtes. Achter de boeken en computers werken in de studenten in stilte. De boekenkasten zijn maar liefst tien rijen hoog, met daartussen op ooghoogte: De boom met de bittere bladeren.
Germa wijst me op een serie foto’s op de witte muren. Sommigen in kleur, anderen in zwartwit. Het zouden Rwandezen kunnen zijn, maar het blijken Burundezen. Bijna goed dus, want de buurlanden Rwanda en Burundi zijn als een twee-eiige tweeling.

Ook Burundi is een klein land met glooiende heuvels, ook Burundi heeft een bevolking van Hutu’s, Tutsi’s en Batwa en een Bantoetaal,[2]en is getekend door conflict. Alleen heeft Burundi een andere geschiedenis met als gevolg een ander heden.

De foto’s zijn van het project Traces van antropoloog Lidewyde Berckmoes en fotograaf Marieke Maagdenberg. Er horen ook een boek en website[3] bij. Of ik het boek wil lenen[4], vraagt Germa. Ik knik gretig. Met Lidewyde heb ik al eerder kennis gemaakt. Voor het Afrikastudiecentrum onderzoekt ze de dynamiek van oorlog en vrede in het Grote Merengebied, met name in Burundi en Rwanda.
Het verraste me destijds dat iemand zo dicht bij het onderwerp van mijn roman was gekomen. Een antropoloog nog wel, net als ik. Natuurlijk wil ik weten wat zij met Traces te vertellen heeft.
‘Daar komt een blog over,’ voorspel ik aan Germa. Waarvan acte. In meervoud zelfs, want hierna volgt nummer twee.
Fijn om te lezen, lieve Ruth. Fijne zin: Alleen heeft Burundi een andere geschiedenis met als gevolg een ander heden…..
Ik kijk uit naar het 2e deel van het ei :-))
Hartelijke groet, Pim
Verpleegkundige XENIA / Zorgverlening vanuit het HART pim.mol@icloud.com http://www.pimmol.nl 06 28 198 565
>
LikeLike
Leuk te lezen en merken dat er blijkbaar genoeg geld en vraag is naar de functie van dit centrum.
LikeLike
Leuk Ruth, ik moet er ook ’s kijken Groetjes
>
LikeLike